Dane o jeziorze z 2003 roku Jezioro Długie należy do zbiorników bradymiktycznych, a więc o ograniczonej dynamice mas wodnych. Po krótko trwającej cyrkulacji wiosennej zakłada się trwałe letnie uwarstwienie termiczne. Już w połowie kwietnia odnotowano wyraźne zróżnicowanie termiczne w słupie wody. W okresie letnim zauważono wykształcenie się epilimnionu, który sięgał 5 m głębokości, silnie zaznaczoną termoklinę oraz zimny hipolimnion. Słaba dynamika mas wodnych oraz wysoki stopień zanieczyszczeń jeziora powodują ze warunki tlenowe nie są korzystne. Latem, kiedy występowała silna stratyfikacja termiczna, dobre warunki tlenowe panowały jedynie w wodach epilimnionu. W metalimnionie zaznacza się gwałtowny spadek zawartości tlenu a w hypolimnionie panowały niemal warunki beztlenowe. W porównaniu z wynikami z poprzednich lat obserwuje się niewielką poprawę warunków tlenowych w badanym jeziorze. Jest to wynik prowadzonych zabiegów rekultywacyjnych. Na znaczną poprawę stanu troficznego badanego zbiornika wskazuje również niska zawartość związków fosforu i azotu. Produkcja pierwotna była raczej niska. Obecnie Jezioro Długie zalicza się do umiarkowanie eutroficznych. Ocena jakości jego wód pozwala na zaliczenie ich do II klasy czystości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jezioro Długie (Olsztyn) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.