Emisja Applications składała się z pojedynczej wartości 3 pensów (3d), natomiast emisja Registers miała pojedynczy znaczek półpensowy (½d). Emisja Contracts składała się z dwunastu znaczków o nominałach od pół pensa (½d) do 5 funtów, natomiast emisja Stocks & Shares miała osiem wartości od 3 pensów (3d) do 5 funtów.

Niższe wartości key type zostały wycofane w 1928, ale wartości funtowe pozostały w użyciu aż do lat pięćdziesiątych XX wieku.

Znaczki na odszkodowania pracownicze i ubezpieczenie społeczne thumb|left|Znaczki odszkodowań robotniczych wydane w latach 1929–1941

Rozporządzenie o odszkodowaniach dla robotników (WCO) było ubezpieczeniem obejmującym obrażenia i inne wypadki przy pracy i zostało wprowadzone 29 kwietnia 1929. Od tego roku aż do 1941 znaczki na odszkodowania dla robotników () o nominale 1 pensa (1d) były wydawane z coroczną zmianą koloru, aby zapobiec oszustwom (chociaż niektóre kolory były ponownie wydawane w różnych latach). Wydanie za lata 1938–1939 zostało lokalnie nadrukowane napisem z latami ważności. Prawo zostało zrewidowane w 1943, co spowodowało zmianę procedury i potrzebę stosowania znaczków 2-pensowych (2d). W latach 1943–1946 wyemitowano stare zapasy znaczków pocztowych i wcześniejszych znaczków WCO z tymczasowymi dopłatami.