Rys historyczny Pierwsze słowniki obrazkowe w Niemczech powstały w 1935 roku w wydawnictwach Duden i Brockhaus. W okresie po II wojnie światowej w wydawnictwie Dudena w Mannheimie i w Instytucie Bibliograficznym w Lipsku publikowane były też słowniki dwujęzyczne. W Lipsku w roku 1953 ukazał się słownik niemiecko-rosyjski, a w roku 1954 słownik niemiecko-polski (Daum/Wiederroth). Słownik adresowany był do Niemców uczących się języka polskiego, a również do polskiego użytkownika jako świadectwo „przyjacielskich stosunków niemiecko-polskich”. Jednak jakość tego słownika pozostawiała wiele do życzenia.
Następnie powstały słowniki dla innych języków: włoskiego (1955), czeskiego (1956), hiszpańskiego (1956), francuskiego (1956), węgierskiego (1957), rumuńskiego (1960), angielskiego (1965), bułgarskiego (1971).
Od roku 1959 w Wiesbaden, a po roku 1989 również w Lipsku ukazywały się w wydawnictwie Brockhaus jednojęzyczne słowniki obrazkowe dla dzieci.
W Polsce w latach 1990–2005 ukazało się ponad 20 przeznaczonych dla dzieci słowników obrazkowych.