W 1712 roku, podczas wojny północnej pałac został uszkodzony przez wojska szwedzkie Karola XII, jednak przypuszczalnie zniszczenia nie były duże, ponieważ w 1716 roku odnotowano, że rozwieszano w pałacu obrazy. Dawne fortyfikacje zastąpiły otaczające pałac ogrody.
W roku 1733 pałac był zrujnowany, a w 1890 odnotowano, że pozostał po nim tylko wał, kamienie, belki i piwnice. Ruiny pałacu były rozbierane przez okoliczną ludność od końca XIX wieku do okresu międzywojennego.
Fundamenty pałacu zostały odkryte i zbadane w latach 1966–1967 i 1977–1979.
Pałac powstał na rzucie prostokąta o wymiarach 18 x 32 m z dwoma narożnymi alkierzami. Budynek miał dwa trakty i od południa dwubiegową klatkę schodową. Budynek był usytuowany na "godzinę 11" i był widokowo powiązany z zespołem kościoła i klasztoru pijarów.
Badania archeologiczne
1966-1967 - dr Anna Czapska, 1977-1979 - dr Maciej Czarnecki na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Szczuczynie (województwo podlaskie) Kategoria:Pałace w województwie podlaskim Kategoria:Architektura barokowa w województwie podlaskim Kategoria:Obiekty budowlane w Szczuczynie (województwo podlaskie) Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w XVIII wieku