Inskrypcja znajduje się na szyjce pomiędzy szpiczastymi liśćmi. Oryginalnie wazy, na wzór brązów, posiadały porcelanowe pierścienie obejmujące uchwyty w kształcie słoni. Według Williama Watsona innowacyjny charakter waz objawia się w układzie motywów, „które następnie są wypełniane jednolitymi kolorami. Nigdy wcześniej dostojne emblematyczne przedmioty nie były powiązane tak blisko z motywami kwiatowymi”.

W dwudziestym wieku wazy weszły w skład kolekcji sztuki chińskiej stworzonej przez Brytyjczyka Percivala Davida, od którego wzięła się ich nazwa. Razem z innymi dziełami sztuki z tej kolekcji obecnie są wystawiane w Muzeum Brytyjskim. Chociaż wazy same w sobie są cennymi dziełami sztuki, to ich szczególne znaczenie wynika z unikalnej inskrypcji. Przez długi czas nie znano niebiesko-białej porcelany wcześniejszej niż ta pochodząca z epoki Ming. Dopiero kiedy w 1929 Robert Lockhart Hobson odkrył inskrypcję na Wazach Davida, stało się jasne, że wyrafinowaną pod względem technicznym i artystycznym niebiesko-białą porcelanę wytwarzano już w czasach dynastii Yuan. W latach 50. XX. wieku Amerykanin John Alexander Pope przyjął Wazy Davida jako podstawę dla datowania podobnej porcelany znajdującej się w Kompleksie grobowym Safi ad-Dina w Ardabilu i Pałacu Topkapi, jak również innej porcelany wyprodukowanej w Jingdezhen.