12 grudnia 1812 roku szkoła uzyskała status Królewskiego Gimnazjum, co pociągnęło za sobą zmianę profilu szkoły - większy nacisk położono na naukę języka i literatury niemieckiej. Do I wojny światowej, od 5 do 10% uczniów stanowili Polacy.
Do 1945 roku gimnazjum nosiło oficjalną nazwę König-Friedrich-Schule, liceum dla chłopców. Szkoła była prywatna ale znajdowała się pod kontrolą państwową. Roczne czesne wynosiło 240 marek niemieckich. Ostatnim dyrektorem szkoły był Erich Pieske.
Budynki szkolne i internat thumb|left|220px|Portrety wybranych dyrektorów szkół w latach 1812-1912 Pierwszą siedzibą placówki był budynek przyległy do kalwińskiego kościoła (przy współczesnej ul. Kazimierza Wielkiego). W części wschodniej przylegał do szkoły internat dla studentów obcokrajowców. W latach 1767–1768 wzniesiono na tyłach starej szkoły nowy budynek internatu (według polskojęzycznych źródeł miał to być nowy budynek szkolny), zaprojektowany prawdopodobnie przez Carla Langhansa. W budynku na I piętrze, zaprojektowano jedenaści pokoi dla uczniów i cztery pokoje dla inspektorów;