Owłosienie głowy jest srebrzystobiałe do srebrzystozłotego z czarną do rudoczarnej plamką na środku ciemienia.
Pomarańczowobrązową mezososomę porastają głównie szczecinki srebrnobiałe do srebrzystozłotych, jedynie na środku jej grzbietu rosną szczecinki czarne czy rudoczarne. Na całym wierzchu mezososomy obecne są areolki i punkty, a na bokach przedplecza i pleurach rzeźba niemal w całości zakryta jest gęstymi szczecinkami. Przedplecze jest mniej więcej tak szerokie jak głowa i nieznacznie szersze od śródtułowia, o płaskich przetchlinkach na bocznych krawędziach. Łuska tarczki jest dobrze wykształcona, łukowata w widoku tylnym. Żeberka przednio-boczne są tak szerokie jak owa łuska i połączone ze sobą. Pozatułów jest po bokach gładki, błyszczący, opatrzony rozproszonymi, drobnymi, płytkimi punktami. Śródplecze nie jest przewężone przed przetchlinkami pozatułowia. Tylna powierzchnia pozatułowia jest dłuższa od grzbietowej.