Teodor Zalewski (ur. 19 sierpnia 1897 w Bad Wörishofen, zm. 11 marca 1985 w Warszawie) – polski dyrygent i pedagog muzyczny.

Życiorys Pochodził z rodziny muzycznej, jego ojciec Henryk był nauczycielem śpiewu, natomiast matka Helena korepetytorką chóru. Pierwsze trzy lata życia spędził w Rzymie, od 1900 roku mieszkał z rodzicami w Moskwie. Kształcił się w moskiewskiej szkole muzycznej im. Gniesinych. W latach 1916–1918 studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Moskiewskiego, z przerwą na służbę wojskową i naukę w szkole podchorążych w Kijowie w 1917 roku. Od 1919 do 1920 roku był studentem konserwatorium w Charkowie. W 1920 roku wrócił do Polski i zaciągnął się do wojska podczas wojny polsko-bolszewickiej, uczestniczył w bitwie warszawskiej. Po demobilizacji kontynuował od 1921 roku prywatnie naukę gry na fortepianie u Piotra Rytla. Odbył studia u Henryka Melcera-Szczawińskiego w konserwatorium warszawskim (1922–1925) i na wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1921–1926). Od 1924 do 1925 roku pełnił funkcję dyrektora muzycznego w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego, gdzie pokierował prawykonaniem Kniazia Potiomkina Tadeusza Micińskiego z muzyką Karola Szymanowskiego oraz Opowieści zimowej według Williama Shakespeare’a z muzyką Ludomira Michała Rogowskiego.