wprowadzał m.in. cyfrowy kanał kontrolny oraz obsługę usług takich jak krótkie wiadomości tekstowe. Systemy D-AMPS/IS-136 były używane przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, a następnie zostały wyparte przez sieci GSM/GPRS i CDMA2000. W Kanadzie Rogers Wireless zapowiedział wyłączenie starszych sieci TDMA i analogowych z dniem 31 maja 2007 oraz migrację pozostałych użytkowników do sieci GSM.
Charakterystyka techniczna D-AMPS wykorzystywał połączenie FDMA i TDMA: poszczególne nośne były kanałami częstotliwościowymi o szerokości 30 kHz, a transmisja w kanale była dzielona na szczeliny czasowe. W IS-136 ramka TDMA miała 40 ms i składała się z sześciu szczelin czasowych po około 6,7 ms; dla połączenia pełnej szybkości przydzielano parę szczelin w układzie 1 i 4, 2 i 5 albo 3 i 6, co dawało trzy kanały pełnej szybkości na jednej nośnej. Wykorzystywano modulację π/4 DQPSK, a szybkość bitowa kanału wynosiła 48,6 kbit/s.
W porównaniu z analogowym AMPS zwiększenie pojemności uzyskiwano przez kompresję mowy i podział kanału 30 kHz na trzy szczeliny czasowe, dzięki czemu pojemność kanału głosowego była około trzykrotnie większa.