Odbiór i analiza Stanisław Frycie pisze, że powieść jest połączeniem fikcji naukowej (choć zaznacza, że ma niewiele wspólnego z naukowością) z realistyczną powieścią obyczajową. Autorka zderzając przybysza kosmosu z ziemską rzeczywistością „dokonuje konfrontacji marzeń o wspaniałym rozwoju cywilizacji z rzeczywistością dnia dzisiejszego”. Krytyk ocenia, że zachowanie przybysza jest moralnym protestem autorki przeciwko „ludzkiej podłości” i ostrzeżenie przed możliwym kataklizmem atomowym. Frycie porównuje tu przeciwstawienie cywilizacji Atlantów i ziemskiej do powieści Astronauci Stanisława Lema, ale au-rebours: to Ziemianie są tymi złymi, zaś kosmici dobrymi. Zdaniem krytyka autorka „niedwuznacznie wskazała, jaki koniec może spotkać mieszkańców wojowniczej planety [...] Wybór zależy od człowieka – od morale ludzi, a zwłaszcza od morale ludzi młodych”. Autor recenzji konstatuje, że książka Kann nie dorównuje powieściom młodzieżowym Jerzego Broszkiewicza, ale zasługą autorki jest „poszerzenie tematyki dziecięcej fantastyki naukowej o nowe zagadnienia i umiejętne ich podanie w interesującej i zarazem intelektualnie pogłębionej formie”, gdyż jako jedyna zerwała ze „schematyzmem optymistycznej utopii przyszłości” (jak np. we współczesnych jej utworach Broszkiewicza czy Janusza A.