Przeniesiony wraz z oddziałem do Magdeburga, zakwaterowany został w domu bankiera Ernsta Schalka i w październiku 1919 r. zaręczył się z jego córką Charlotte. Wkrótce potem rozpoczął pracę w Magdeburskiej Fabryce Maszyn i Narzędzi, gdzie szybko awansował do zarządu firmy, gdyż jego teść był jej udziałowcem. Po ślubie w 1920 r. przeniesiony został do oddziału firmy w Stolbergu. W 1923 r. firma kupiła szwajcarską fabrykę obrabiarek Oerlikon i rok później Bührle został jej dyrektorem generalnym. Wraz z nową posadą przeniósł się do Zurychu. Wkrótce po przeprowadzce nabył patent na 20-mm działko opracowane przez niemieckiego inżyniera z Zurychu Reinholda Beckera. Wpisywało się to w niemiecki program zbrojeniowy, który po ograniczeniach traktatu wersalskiego zmuszony był przenieść produkcję uzbrojenia poza granice Niemiec.
W 1929 r. teść Bührlego stał się większościowym udziałowcem fabryki. Sam Bührle pozyskiwał w tym czasie kontrakty w Europie i Ameryce Południowej, sprzedając działa przeciwlotnicze. Początkowo firma Oerlikon-Bührle zaopatrywała w broń również przeciwników gen. Franco w Hiszpanii czy Abisyńczyków broniących się przed faszystowskimi Włochami.