Odbiór Groznawca Ian Bogost użył McDonald’s Video Game jako przykładu tzw. proceduralnej retoryki, czyli perswazyjnej argumentacji politycznej osiągniętej za pośrednictwem kodu programistycznego:„McDonald’s Video Game stanowi proceduralną retorykę o korupcji koniecznej w globalnym biznesie barów szybkiej obsługi i wszechogarniającej pokusie chciwości, która prowadzi do coraz większej korupcji. Aby odnieść sukces w dłuższej perspektywie, gracz musi stosować hormony wzrostu, musi wymuszać powstawanie republik bananowych oraz musi organizować kampanie pijarowe i lobbingowe. Co więcej, pokusa niszczenia rdzennych wiosek, uruchamiania kampanii łapówkarskich, recyklingu szczątków zwierząt i ukrywania zagrożeń dla zdrowia jest ogromna, chociaż korzyści finansowe z tego płynące są marginalne”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gry komputerowe z 2005 roku Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane we Włoszech Kategoria:Krytyka fast foodu Kategoria:McDonald’s Kategoria:Niezależne gry komputerowe