Użycie terminu WCDMA i pochodnych Etymologia terminu WCDMA Technika WCDMA zapewnia poszczególnym terminalom jednoczesny dostęp do medium transmisyjnego dzięki rozproszeniu wszystkich transmisji na wspólne pasmo częstotliwości. Poszczególne transmisje są przetwarzane za pomocą przyznanych im kodów, które umożliwiają odbiornikowi nasłuchującemu na wspólnym kanale radiowym wyodrębnienie danych pochodzących od konkretnego terminala. Metoda ta nazywa się „wielodostępem z podziałem kodowym”. Pierwszym komercyjnie wdrożonym systemem telefonii komórkowej używającym tej metody był standard cdmaOne. W sieciach radiowych, które go stosowały, poszczególne transmisje rozpraszane były na wspólne pasmo o szerokości 1,25 MHz. W porównaniu z tym rozwiązaniem technika WCDMA umożliwia rozpraszanie transmisji na znacznie szersze pasmo (około 5 MHz), co znalazło odzwierciedlenie w nazwie: wideband (szerokopasmowy).