W 1950 przeszedł do pracy w Instytucie Badawczym Leśnictwa, gdzie do 1965 był kierownikiem Zakładu Hodowli Lasu.
Jednocześnie pracował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1946 został adiunktem w Katedrze Ogólnej Hodowli Lasu, następnie był wykładowcą, a w latach 1958–1969 Kierownikiem Katedry Szczegółowej Hodowli Lasu. W 1968 zorganizował pierwsze w Polsce Studium Podyplomowe Hodowli Lasu, pełniąc przez dwa lata funkcję jego kierownika.
W 1954 otrzymał tytuł docenta, a w 1961 obronił doktorat. W 1963 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1969 profesorem zwyczajnym.
Przeszedł na emeryturę w 1969, ale nadal pozostawał aktywny jako wykładowca studiach podyplomowych i promotor prac dyplomowych i rozpraw doktorskich na SGGW.
Dorobek naukowy Był opiekunem lub recenzentem kilkunastu rozpraw doktorskich i habilitacyjnych, pod jego kierunkiem wykonano około 90 prac magisterskich z dziedziny hodowli lasu.
Dorobek naukowy obejmuje ponad 50 publikacji oraz ponad 30 nieopublikowanych dokumentacji naukowo-technicznych z obszaru hodowli lasu.
Był koordynatorem wielu prac badawczych z dziedziny pielęgnacji lasu realizowanych w krajach RWPG oraz organizatorem wielu konferencji krajowych i międzynarodowych.