Ludzie mieszkający w Tsiańczżou byli reprezentowani przez kilka tysięcy rodzin pochodzenia mongolskiego, ujgurskiego i chińskiego, którzy żyli w miastach i wioskach, zajmowali się uprawą ziemi, rzemiosłem i handlem. Usy byli grupą etniczną, której zajęciem była hodowla bydła.
L.R. Kyzlasow na podstawie danych o liczebności armii Chakasów w IX-XI w.w. dokonał obliczeń, zgodnie z którymi populacja państwa Kirgizów jenisejskich w IX-XII w.w. wynosiła około 2 milionów ludzi.
Miasta i inne osiedla Rosyjski historyk J.S. Chudiakow postawił tezę, że w państwie Chakasów nie było miast i twierdz, a wszystkie ich osiedla były sezonowymi lub tymczasowymi schronieniamiВ.Я. Бутанаев., Ю.С. Ходяков, История енисейских киргизов, Абакан 2000, С. 116-121.. W Hudud al-Alam charakter osadnictwa na Jeniseje był przedstawiony w następujący sposób:
"I wszystkie te rodzaje "hyrhyzów" nie mają oczywiście ani wiosek, ani miast."
Pogląd, iż w państwie Kirgizów jenisejskich nie było ani dużych miast, ani mocnych twierdz, panował do XXI w. Jednak współcześnie nowe odkrycia archeologiczne oraz analiza śródniowiecznych źródeł sprawiły, że opinię uczonych na tem temat uległo zmianom.