H: wulwa samicy, widok grzbietowy. ASC: wierzchołkowy kolec konduktora, Co: konduktor, CT: kontrategulum, DT: grzbietowa wypustka tegulum, E: embolus, Eo: otwór embolusa, MA: krawędziowa apofiza tegulum, MH: hematodocha środkowa, PC: paracymbium Holotypowy samiec ma ciało długości 11,3 mm przy karapaksie długości 5,5 mm i szerokości 5 mm, jedna z paratypowych samic ma zaś ciało długości 15,7 mm przy karapaksie długości 7 mm i szerokości 6,9 mm. Karapaks jest czerwony, u samicy z ciemniejszym wzorem. Bruzdy promieniste i szyjna są dobrze zaznaczone, u samicy z rozproszonymi kolcami. Część głowowa jest u samicy słabo, u samca zaś przeciętnie wyniesiona. Szczękoczułki są przysadziste, z 12 zębami na przedniej krawędzi bruzdy. Sternum jest dłuższe niż szerokie. Opistosoma (odwłok) ma bladożółte ubarwienie. U samca występuje na niej pięć dużych tergitów grzbietowych, każdy z czterema zwężającymi się szczecinkami przy tylnym brzegu, oraz dwa małe tergity tylne, każdy z dwiema szczecinkami. U samicy na opistosomie znajduje się pięć tergitów dużych i pięć małych o chetotaksji takiej jak u samca.