Udało jej się wraz z dwiema koleżankami zbiec z drogi do obozu. Powróciła do Warszawy i dołączyła do powstania na Mokotowie. Skierowano ją do szpitala elżbietanek. Po jego spaleniu przydzielona wpierw do kuchni powstańczej, a następnie do szpitala przy ul. Puławskiej 140. Po upadku powstania na Mokotowie przez 14 godzin przedzierała się kanałami do Śródmieścia, wyszła jednak na ul. Dworkowej, gdzie dostała się w ręce Niemców. Po kapitulacji powstania została z grupą powstańców skierowana przez fort mokotowski do obozu w Pruszkowie, a stamtąd do obozu Dulag 142 w Skierniewicach. Została wraz z Zofią Bodytko zwolniona ze względu na wiek i stan zdrowia. Najpierw udała się do Częstochowy, gdzie mieszkała jej ciocia Hanna Przewłocka. Tam odnalazła też swoją matkę. Po przejściu frontu wróciła do Warszawy i zamieszkała na ul. Śniegockiej.
Po II wojnie światowej W 1947 ukończyła Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Studia medyczne rozpoczęła na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. 22 czerwca 1952 uzyskała na Akademii Medycznej w Warszawie dyplom lekarski. Bezpośrednio po studiach otrzymała wraz z mężem Norbertem, lekarzem i żołnierzem Armii Krajowej, nakaz pracy w Ełku.