Ze strategicznego punktu widzenia zdobycie Brzostku było więc konieczne.
Na podstawie rosyjskich meldunków szacuje się, że zgrupowanie Kuzniecowa liczyło ok. 10 500–13 000 żołnierzy. Liczba ta nie uwzględnia 16. DK oraz Dywizji Dońskiej. Z kolei 10. DP i Brygada Szende w momencie rozpoczęcia ofensywy gorlickiej liczyły razem ok. 21 500 żołnierzy. W ciągu 5 dni walk liczba ta musiała jednak ulec zmniejszeniu – tym samym nacierający mogli mieć jedynie niewielką przewagę liczebną względem obrońców lub w ogóle jej nie mieć.
Przebieg walk Przeprawa przez Wisłokę Rozkaz ataku wydano późnym wieczorem 6 maja, kiedy 10. DP dotarła na wzgórza górujące od zachodu nad doliną Wisłoki. W stronę miasta mieli nacierać żołnierze 21. i 36. Pułku Piechoty (21. PP i 36. PP), dowodzeni przez gen. mjra Artura Iwańskiego. Grupa ta została podzielona na dwie mniejsze – po prawej stronie cztery bataliony prowadził ppłk Hohenberger (po przekroczeniu Wisłoki mieli się oni zwrócić w kierunku folwarku w Kleciach), a po lewej trzema dowodził płk Schöbl (miały się one skierować wprost na Brzostek). Szpicę stanowił 98 Pułk Piechoty (98. PP) płk. Eduarda Maaga wraz dwoma batalionami strzelców. Na prawej flance nacierała z kolei grupa dowodzona przez gen. mjra Hugo Reymanna – 18. PP.