Lampart afrykański (Panthera pardus pardus) – podgatunek nominatywny lamparta plamistego, ssaka z rodziny kotowatych (Felidae), szeroko rozpowszechniony w większości Afryki Subsaharyjskiej, ale jego historyczny zasięg uległ fragmentacji w trakcie przekształcania siedlisk. Lamparty afrykańskie odnotowano także w Afryce Północnej.
Systematyka Felis pardus to nazwa naukowa używana przez Karola Linneusza w 10. wydaniu Systema Naturae w 1758 roku. Jego opis oparto na opisach wcześniejszych przyrodników, takich jak Conrad Gessner. Przypuszczał, że lampart występuje również w Indiach. W XVIII i XIX wieku kilku przyrodników opisało różne skóry i czaszki lampartów z Afryki, w tym:
Felis pardus panthera zaproponowany przez Johanna Christiana Daniela von Schrebera w 1778 roku na podstawie opisów wcześniejszych przyrodników, Felis leopardus var.