Po kilku latach na jaw wyszły również inne niedociągnięcia, których skutki uniemożliwiały użytkowanie instrumentu: membrany wiatrownic pneumatycznych zaczęły ulegać gwałtownemu zużyciu, a stół gry usterkom.

Współczesność Po II wojnie światowej kolejni organmistrzowie przeprowadzali remonty: 1950 Stefan Truszczyński z Włocławka, w 1976, kiedy dodano również 3 nowe głosy (w sumie instrument miał od tej pory 52 głosy), Wiktor Przytulski z Oliwy, Zakład Organmistrzowski Zygmunta Kamińskiego z Warszawy oraz Czesław Leszczyński z Bydgoszczy. Krótko po ostatnim remoncie, jeszcze w 1976przy konsultacji instrumentologicznej docenta Leona Batora stół gry wymienił organmistrz Bronisław Cepka z Popowa koło Wronek. Wtedy też wprowadzono trakturę elektromagnetyczną i przemieszczono kontuar na emporę nad wejściem głównym do kościoła.

W 2000 uzupełniono elementy snycerki obudowy szafy głównej oraz przeprowadzono konserwację. Prace przeprowadziła toruńska Pracownia Konserwacji Przedmiotów Zabytkowych Dariusza Sebastianowicza, przy konsultacjach konserwatora zabytków Krzysztofa Owsianego. W 2004 instrument odrestaurował organmistrz Marek Cepka z Popowa.