Özdemiroğlu Osman Paşa (ur. 1527 w Kairze, zm. 1585 w Acısu, Azerbejdżan) – polityk, wielki wezyr Imperium Osmańskiego. Pochodził z czerkieskiej rodziny mameluków. Był synem Çerkeza Özdemira Paszy, zdobywcy Habeşistanu (dzisiejsza Etiopia) i Jemenu, oraz córki ostatniego kalifa Abbasydów w Kairze. W młodości krążyły pogłoski, że nie mógł mówić aż do szóstego roku życia, a później mówił bardzo mało, mimo że mógł.

Wczesne życie Özdemiroğlu Osman Paşa uczęszczał do Enderun Mektebi (Szkoły Pałacowej). W wieku czternastu lat został przywódcą Egiptu jako Kulluk Ağası (niewolnictwo Aga Egiptu), a po sukcesie tam, w wieku dziewiętnastu lat awansował na Mirlivę (pułkownika). Po śmierci ojca w 1561 roku został Beylerbeyi (gubernatorem prowincji) Habeşistanu w randze wezyra. Pozostał tam przez siedem lat, a po zwolnieniu z obowiązków powrócił do Kairu w 1567 roku.

Kariera wojskowa i administracyjna Po powrocie został mianowany gubernatorem Sana po utracie kontroli nad Jemenem przez Osmanów, z wyjątkiem okolic Zebitu. Wkrótce potem objął stanowisko gubernatora Jemenu, gdzie był odpowiedzialny za stłumienie powstania i okazał się tam bardzo przydatny razem z Kocą Sinanem Paszą.