Hipognatyczna głowa odznaczała się wyraźnym, podkowiastym, wyniesionym sklerytem, ciągnącym się na jej wierzchu wzdłuż wewnętrznych krawędzi oczu i tuż przed bocznymi przyoczkami zakończonym, również grzbietowo położonym poziomym wcięciem między oczami a umieszczonymi poniżej nich sklerytami subokularnymi oraz ulokowanymi tuż powyżej jamy przedgębowej i stykającymi się ze sobą torulusami. Czułki budowało 15 członów, z których trzonek był krótki, nóżka opatrzona brzuszną listewką, a człony biczyka w większości poprzeczne, te wierzchołkowe wyposażone w brodawkowate narządy zmysłowe.
Gładka mezosoma miała pozbawione żeberka i sięgające ku tyłowi do teguli przedplecze, opatrzoną poprzecznym żeberkiem i pozbawioną notauli tarczę śródplecza oraz kwadratowawą tarczkę ze szczątkowym szwem poprzecznym. Skrzydła miały błony i krawędzie porośnięte szczecinkami, a użyłkowanie zredukowane, niezamykające żadnej komórki. Skrzydło przednie osiągało 850 µm długości, sięgając prawie do szczytu odwłoka;