Na południu Tajlandii występuje niewielka strefa hybrydyzacji kukanga bengalskiego z kukangiem większym, zasiedlającym głównie kontynentalną Malezję i Sumatrę. Istnieje także bardziej na wschód obszar, gdzie kukang bengalski współwystępuje sympatrycznie z kukangiem małym. Nie krzyżują się one jednak. Istotnie dalej spokrewniony z kukangiem bengalskim, kukang mały umieszczony został w innym rodzaju Xanthonycticebus.
Tryb życia thumb|left|Osobnik młodociany Kukang bengalski wiedzie nadrzewny nocny tryb życia. Nie odróżnia się zresztą w tej materii od innych przedstawicieli swojej rodziny. W Kambodży zaobserwowano, że podczas jasnych nocy jest mniej aktywny niż przy słabym świetle księżyca. Podobne zachowanie obserwowano także u innych lorisowatych. Mogą one stanowić przystosowanie chroniące przed drapieżnikami. Aktywność w Bangladeszu wzrasta po 17:00, kiedy to zwierzęta głównie jadły i przemieszczały się. Niemniej szczyt aktywności obserwowano między 23:00 a 2:00, jeśli chodzi o jedzenie, oraz między 2:00 a 5:00, jeśli chodzi o przemieszczanie się (ponad 40% budżetu energetycznego). Pomiędzy 17:00 a 5:00 odpoczynek zabierał od 13 do 27% czasu. Różnice w przemieszczaniu się zależnie od pory roku okazały się nieistotne statystycznie.