W modelu CIDR każda część informacji routingu jest rozgłaszana wraz z maską sieci, która określa liczbę bitów (licząc od lewej strony) używanych dla części sieciowej adresu IP. Wprowadzenie CIDR wiązało się z problemem niewystarczającej ilości dostępnych adresów IP w wersji 4. protokołu.
CIDR nie gwarantuje sprawnej i skalowalnej hierarchii. W celu uniknięcia osobnego wpisu dla każdej trasy, jest ważne, aby routery w niższej hierarchii sieci (które naturalnie mają dłuższe przedrostki numeru) były „zbierane” na wyższym poziomie w hierarchii routingu razem, tworząc w ten sposób mniejsze i mniej specyficzne trasy.
Adres CIDR w zależności od maski sieciowej przedstawia poniższa tabela: CIDRWielkość w odniesieniu do klasLiczba adresówLiczba adresów zawiera także adresy sieci, rozgłoszeniowy oraz zarezerwowane obszary puli adresowej IP, które nie mogą być przyporządkowywane hostom.