Na północ od Ap Tan Thoi nie lepiej radziły sobie trzy kompanie 11 Pułku Piechoty ARVN. Maszerowali na południe w trzech oddzielnych osiach w kierunku celu. Ponownie dobrze zamaskowani żołnierze VC z 514. batalionu pozwolili przeciwnikom zbliżyć się na odległość 20 metrów (66 stóp) przed otwarciem ognia. Piechota południowowietnamska została natychmiast zmuszona do przytulenia się do ziemi. W ciągu następnych pięciu godzin udało im się przeprowadzić trzy duże ataki, ale nie udało im się przełamać linii obrony VC. O 9:30 ostatnia kompania rezerwowa Dama została przetransportowana drogą powietrzną do Tan Hiep, z około dwugodzinnym opóźnieniem, ponieważ amerykańskie załogi nie mogły wylądować swoimi śmigłowcami CH-21, znanymi jako „latające banany” ze względu na ich kształt, w gęstej mgle, która spowijała lotnisko Tan Hiep przez większość poranka. Gdy ataki naziemne na północy i południu ugrzęzły, Dam zdecydował się rozciągnąć broniące się jednostki VC, atakując wschód i zachód.