Władysław Stanisław Kępa, ps. Czarny (ur. 26 października 1895 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski urzędnik, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 26 października 1895 w Krakowie, w rodzinie Wawrzyńca i Franciszki.
8 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. Walczył w szeregach 2. kompanii I batalionu 5 pułku piechoty, awansując na sekcyjnego. 8 lipca 1916 został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. W kwietniu 1917 był pacjentem Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) został internowany w Witkowicach pod Krakowem.