W latach 1973–1976 pełnił funkcję zastępcy dyrektora, a od 1976 do 1991 roku był dyrektorem Instytutu Żywności i Żywienia. Od 1991 roku kierował Zakładem Żywienia Klinicznego. W 1978 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1987 roku tytuł profesora zwyczajnego.

Prowadził badania w zakresie przemian lipidów u ludzi chorych na miażdżycę, metod profilaktyki i leczenia, zastosowania metod profilaktyki kardiologicznej w populacji oraz był inicjatorem Narodowego Programu Profilaktyki Cholesterolowej.

Był żonaty z Lucyną, lekarzem pediatrą (1932–2021). Mieli jedną córkę, Dorotę (ur. 1962). W czasie wolnym interesował się historią II wojny światowej. Jego nauczycielem był prof. Edward Rużyłło.

Spoczywa w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Bródnowskim (20P / 5 / 9).

Nagrody i odznaczeniaZłota Księga Nauk Medycznych, Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska, Krystyna Pikoń, HELION, 2010, ISBN 978-83-926326-7-2Złota Księga Nauki Polskiej 2000 – Naukowcy Przełomu Wieków, Krzysztof Pikoń, Krystyna Pikoń, Agnieszka Sokołowska, HELION, 2000, ISBN 83-7197-432-9 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski dwukrotnie nagroda I st.