Okres średnio-wysoko-niemiecki (1050-1350) W tym okresie obok piśmiennictwa niemieckiego w dalszym ciągu w użyciu była łacina, jednak napływ latynizmów był mniejszy w porównaniu z poprzednim okresem. Przykłady latynizmów: der Körper (łac. corpus), der Kardinal, das Spital. Okres wczesno-nowo-wysoko-niemiecki (1350-1650) Zainteresowanie kulturą, literaturą antyczną i językami antycznymi (łaciną i greką) w okresie renesansu, ale również rozwój kultury prawnej i drukarstwa spowodowały wzbogacenie słownictwa niemieckiego o liczne latynizmy i grecyzmy. Dotyczyły następujących zakresów:
Nauka, szkolnictwo: Abitur, addieren, Adjektiv, Akademie, Argument, Astronomie, Aula, Definition, Deklination, dividieren, Doktor, Ferien, Katheder, Klasse, Lektion, Lektüre, Logik, Medizin, Professor, studieren, Substantiv.
Leksyka urzędnicza i prawna: Akte, Amnestie, annulieren, Archiv, Deputat, exekutieren, Hypothek, Inventur, Jura, Justiz, Klausel, legal, Prozess
Drukarstwo: Autor, Exemplar, Format, Kolumne, Korrektor, Manuskript
Wyrazy takie jak Bibliothek, Philosophie są bezpośrednimi zapożyczeniami z łaciny, ale pierwszym źródłem pochodzenia jest tutaj greka.