lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymsko-katolickiego.

W czasie kampanii wrześniowej szef służby duszpasterskiej Armii „Lublin”. Prawdopodobnie do 14 września 1939 przebywał wraz z DOK II w Lublinie, a następnie wraz z nim – w tym gen. Mieczysławem Smorawińskim – udał się, zgodnie z rozkazami, do Kowla, a potem do Włodzimierza Wołyńskiego. Po dotarciu po 17 września 1939 najeźdźczej armii rosyjskiej do Włodzimierza Wołyńskiego prawdopodobnie zamierzał – zgodnie z porozumieniem gen. Smorawińskiego z Rosjanami, wynegocjowanym w pertraktacjach – udać się wraz z oddziałami polskimi na zachód, w kierunku Bugu. 20 września 1939, po wyruszeniu z Włodzimierza, wszyscy zostali zatrzymani przez Rosjan i „internowani” w obozie przejściowym w Szepetówce. Od 28 października 1939 przebywał w obozie kozielszczańskim, skąd 4 listopada trafił do obozu jenieckiego w Kozielsku, z którego został wywieziony – wśród 41 jeńców – 23 lub 24 grudnia 1939 do więzienia Butyrki w Moskwie, a następnie 29 grudnia 1939 przewieziony do obozu jenieckiego w Ostaszkowie. 6 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie – lista wywózkowa nr 05/3 z 5 kwietnia 1940, pozycja 71 (teczka personalna nr 1331).