Piotr Wójcik (ur. 29 czerwca 1870 w Piotrowicach k. Puław, zm. 12 lipca 1970 w Warszawie) – polski działacz ludowy, rolnik.

Życiorys Przed 1914 Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem uczestnika powstania styczniowego. Jako 17-latek kolportował ulotki i gazetki Wielkiego Proletariatu. Po ślubie z Marią Duro (wnuczką powstańca styczniowego, działaczką oświatową) przeniósł się do jej rodzinnej wsi Barłogi (powiat Puławy), potem osiadł w Zabłociu. Dom Wójcików stanowił miejsce spotkań konspiracyjnych, a także schronienie dla uczestników walk niepodległościowych. Piotr Wójcik działał w ruchu zaraniarzy (skupionych wokół tygodnika „Zaranie”, m.in. Tomasz Nocznicki i Irena Kosmowska), był zwolennikiem współpracy z Socjaldemokracją Królestwa Polskiego i Litwy. W 1912 wspólnie ze szwagrem Józefem Duro i Kazimierzem Dulembą uczestniczył w spotkaniu z Włodzimierzem Leninem w Krakowie. Utrzymywał również kontakt m.in. z Ireną Kosmowską, Jadwigą Dziubińską i Stefanem Żeromskim.