Budowa i eksploatacja Model zbudowano na podwoziu DAF/VDL SB4000+. Wszystkie profile stalowe poniżej linii podłogi zostały wykonane ze stali nierdzewnej, panele boczne nad podłogą z blachy ocynkowanej. Konstrukcja stalowa jest trwale zabezpieczona dwuskładnikową farbą, którą nakłada się również elektrostatycznie. Bezpieczeństwo zapewniały pałąki na słupku B i z tyłu pojazdu chroniące nadwozie w przypadku dachowania. Za źródło napędu posłużył sześciocylindrowy rzędowym silnik DAF o pojemności 9,2 litra z wtryskiem pompowo-dyszowym i mocą do wyboru 310 KM lub 360 KM spełniającym (w chwili premiery) normę emisji spalin Euro 3, opcjonalnie można było wyposażyć w filtr CRT firmy Eminox. Po raz pierwszy w Lexio zastosowano ręczne skrzynie biegów Daimler-Chrysler oraz automatyczne skrzynie biegów produkcji ZF.
Zwalniacz obsługiwało się za pomocą pedału hamulca, w testach pojazd wykazywał radzenie sobie bez elektronicznego układu hamulcowego i kontroli dynamiki jazdy ESP. Komputer pokładowy monitorował wszystkie elektronicznie sterowane komponenty i na bieżąco informował kierowcę o stanie pojazdu, co zdaniem producenta miało umożliwić warsztatowi łatwiejsze znalezienie usterki.