Po otrzymaniu czerwonej kartki zawodnik pauzuje również w następnych 1 lub 2 spotkaniach (decyzja jest podejmowana przez komisje arbitrażowe ds. wykroczeń). Pauza może być dłuższa, jeśli zawodnik otrzymał czerwoną kartkę za np. bójkę na boisku, celowy atak na rywala bez piłki bądź inne nieodpowiednie dla piłkarza zachowania. Otrzymanie czerwonej kartki niekiedy oznacza, że na zawodnika, który ją dostał, nałożona jest kara finansowa.
Czerwona i żółta kartka może być pokazana zarówno zawodnikowi, jak i osobie funkcyjnej.
Pierwszą w historii czerwoną kartkę otrzymał w 1970 roku w Meksyku niemiecki masażysta. Mundialowy rekord w pokazywaniu czerwonych kartek (4), pobił rosyjski arbiter Walentin Iwanow w tym samym meczu, w którym pokazał 16 żółtych kartek. Piłkarz FC Dundee, Andy McLaren, w grudniu 2006 dostał trzy czerwone kartki w jednym meczu drugiej ligi szkockiej z Clyde. Pierwszą dostał w 87. minucie meczu za uderzenie w twarz Eddiego Malone'a. Schodząc z boiska, uderzył kolejnego piłkarza, za co został wezwany do szatni sędziego, gdzie dostał drugą czerwoną kartkę. Wychodząc z szatni, kopnięciem zrobił dziurę w drzwiach, za co dostał trzecią czerwoną kartkę. Najszybciej pokazaną czerwoną kartkę w historii meczów reprezentacji otrzymał 12 listopada 2021 r.