Od tego czasu zaczął projektować rzeźby w drewnie, terakocie i brązie. Za jedną z nich, zatytułowaną The Worker, zdobył w 1963 roku pierwszą nagrodę rzeźbiarską w Państwowej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu (Francja), pod czujnym okiem swego mistrza Oliviera Picarda (1897-1974). Podczas pobytu w Paryżu poznał księcia Feliksa Jussoupowa, słynnego rosyjskiego arystokratę i zabójcę Rasputina oraz zbliżył się do słynnej polskiej artystki Tamary Łempickiej. Wcześniej stworzył pracę „Włóczęga” (1961) oraz płaskorzeźbę „Rodzina” (1962).

Od 1964 regularnie organizował wystawy zbiorowe w Rotterdamie, Amsterdamie, Mediolanie i Paryżu. W latach 1965–1972 był dyrektorem ds. działalności kulturalnej na (Meksyk). Następnie w ramach (Meksyk) założył niezależne Muzeum Sztuki Współczesnej, które zaraz po stało się najważniejszym w kraju. W ramach programu muzeum zorganizował siedem znaczących wydarzeń kulturalnych, które odbyły się w Cuernavaca, Chilpancingo, Taxco i Acapulco. Wydarzenia te miały międzynarodowy charakter, przyciągając uczestników ze Stanów Zjednoczonych, Meksyku, Francji, Belgii, Włoch, Danii, ZSRR, Chin, Japonii oraz innych krajów Ameryki Łacińskiej.