U samic ósmy tergit był rurkowato wyciągnięty i zaopatrzony w wierzchołkowo umieszczone przysadki odwłokowe, a hypopygium leżało blisko szczytu odwłoka.
Taksonomia i zapis kopalny Kladogram Diapriodea wg Engela i innych (2013) Takson ten wprowadzony został w 2013 roku przez Michaela S. Engela i Jaimego Ortegę-Blanco na łamach „American Museum Novitates” w publikacji współautorstwa Carmen Soriano, Davida A. Grimaldiego i Xaviera Delclòsa. Zalicza się do niego siedem opisanych gatunków, zgrupowanych w pięciu rodzajach:
†Myamaropsis Engel et Ortega-Blanco, 2013 †Spathiopteryx Engel et Ortega-Blanco, 2013 †Spathopria Engel, Ortega-Blanco et Grimaldi, 2013 †Diaspathion Engel et Huang, 2015 †Diameneura Santer et Álvarez-Parra, 2022
Przedstawiciele rodziny znani są wyłącznie z inkluzji w bursztynie znajdowanych na terenie Hiszpanii, Węgier, Libanu, Mjanmy i Stanów Zjednoczonych; datowane są one na barrem, alb, cenoman, turon i santon.
Spathiopterygidae umieszczane są w nadrodzinie Diaprioidea, cechującej się czułkami położonymi na występie