Budowa mostów, szkół, dróg oraz dbanie o żeglowność i dobry stan portów również znajdowały się wśród obowiązków tego właśnie urzędnika. Ze swojej działalności musiał składać sprawozdanie. Kadencja gobernadorcilla trwała dwa lata. Od piastującego ten urząd wymagana też była biegła znajomość języka hiszpańskiego.
Stanowisko to było opłacane dosyć słabo. Dawało niemniej piastującemu je człowiekowi znaczące korzyści materialne, między innymi z uwagi na powszechną korupcję. Dodatkowo gobernadorcillo zwolniony był z obowiązku uiszczania trybutu. Jego rodzina wyłączona była także z uczestnictwa w programach robót publicznych. W ostatnich latach panowania hiszpańskiego na archipelagu, wraz z wydaniem tak zwanego dekretu Maury (1893) stanowisku temu nadano nazwę capitan municipal, z zamiarem poszerzenia przysługujących mu uprawnień.
Stanowisko piastowali niektórzy z działaczy niepodległościowych zaangażowanych później w walkę z hiszpańskim reżimem kolonialnym. Krótko przed wybuchem rewolucji filipińskiej wybrany nań został na przykład późniejszy generał Miguel Malvar. Również Emilio Aguinaldo, pierwszy prezydent Filipin, na samym początku swojej kariery był gobernadorcillem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Filipin pod zwierzchnictwem hiszpańskim