Uznano, że transatlantycka współpraca przemysłowa w zakresie obronności odgrywa ważną rolę w zwiększaniu gotowości i interoperacyjności sił sojuszu. Sojusz stanie się organizatorem, podmiotem ustalającym standardy i wymagania, a także podmiotem umożliwiającym realizację dostaw w celu rozszerzenia potencjału przemysłu obronnego. Przejście Rosji na gospodarkę wojenną pokazuje strategiczne znaczenie przemysłu obronnego. Zgodnie z artykułami 2 i 3 Traktatu Waszyngtońskiego, opierając się na uzgodnieniach szczytu w Wilnie, NATO dążyć będzie do wzmocnienia swojego przemysłu obronnego. Pozwoli to między innymi skutecznie realizować plany obronne NATO i dalsze wspieranie Ukrainy. Wykorzystując Sojusz jako kluczową platformę, państwa członkowskie zobowiązały się do współpracy i wspólnych inwestycji w przemysł obronny. Polegać ma to na wspieraniu innowacyjnego, konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu obronnego, w którym współpraca i otwartość są normą. Państwa członkowskie będą dążyć do rozwiązania ograniczeń w finansowaniu inwestycji w przemysł obronny i promowania ich wkładu w pokój i bezpieczeństwo. Podjęte zostaną bardziej systemowe działania do rozwoju przemysłu obronnego. Każdy sojusznik opracuje swój własny plan krajowy i zdecyduje, jak zwiększyć swój potencjał przemysłowy i zdolność do reagowania.