Część z nich powróciła do Izraela dopiero w 1948 roku. Wśród stosowanych metod były również zwolnienia z pracy, pobicia, wydalenia ze szkół. Wraz z upływem czasu dowództwo Hagany zaczęło się obawiać, czy polityka ta nie doprowadzi do zdecydowanej odpowiedzi ze strony Irgunu.
W marcu 1945 roku dowództwo Hagany zapowiedziało, że w związku z brakiem zadowalających rezultatów sezon zostanie zakończony. Pomimo zatrzymań, Ecel wciąż był w stanie uzupełniać swoje braki kadrowe nowymi członkami, którzy nie byli znani ani Brytyjczykom, ani Haganie, co utrudniało ich lokalizację. Również część działaczy Jiszuwu poddała wątpliwości skuteczność sezonu, tym bardziej że relacje ruchu syjonistycznego z Brytyjczykami nie uległy znaczącej poprawie. Przeciwko wydawaniu członków Irgunu wypowiedział się Naczelny Rabinat Mandatu Palestyny. Swój brak odpowiedzi na sezon, mimo sprzeciwu części dowódców Irgunu nawołujących do odwetu, Begin uzasadniał tym, iż nie chciał rozpoczynać w Palestynie wojny domowej pomiędzy Żydami.