Poprawka Yatesa na ciągłość (ang. Yates's correction for continuity) – procedura statystyczna stosowana w niektórych sytuacjach podczas wykonywania testu chi-kwadrat po to, aby zniwelować sztucznie powstałe, nadmierne różnice (mające raczej charakter artefaktu statystycznego, a nie rzeczywistych różnic), które mogą się pojawić pomiędzy wartościami obliczonymi (rzeczywistymi) i teoretycznymi chi-kwadratKing, B.M., Minium E.W., Statystyka dla psychologów i pedagogów. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 474-475.. W przekonaniu niektórych statystyków (np. Fleiss, Mantel, Greenhouse) jest to zalecana procedura, ponieważ w ramach wykonywania testu chi-kwadrat teoretyczne rozkłady prawdopodobieństwa są ciągłe i wygładzone, natomiast obliczone statystyki (wartości rzeczywiste) mają charakter dyskretny, a nie ciągły (rozkłady przedstawione graficznie są skokowe, "kanciaste"). Aby zniwelować te rozbieżności brytyjski statystyk Frank Yates zaproponował w 1934 r. wprowadzenie poprawki na ciągłość w ramach której każdą różnicę pomiędzy wartościami obserwowanymi i oczekiwanymi jeszcze przed podniesieniem do kwadratu redukuje się o wartość 0,5.Konsekwencją zastosowania poprawki Yatesa jest obniżenie obliczonej wartości chi-kwadrat (statystyki testowej), co czyni pojawienie się wyniku istotnego statystycznie mniej prawdopodobnym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Poprawka Yatesa na ciągłość · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.