Odbiór i analiza W 2008 r. książkę zrecenzował Paweł Dunin-Wąsowicz dla czasopisma „Lampa”. Skrytykował tom jako zawierający w znacznej części teksty publikowane we wcześniejszych antologiach. Język opowiadań jako „hiperpoprawny oraz przezroczysty”, co uznał za wspólną bolączkę większości autorów wydawanych przez Fabrykę Słów. Równocześnie pochwalił antologię jako „bardzo dobrą realizację modelu literatury popularnej bazującej najczęściej na koncepcie fantastycznym”, tutaj, wymieszanie fantastyki grozy (np. Wypychacz zwierząt i Hobby ciotki Konstancji) i historii alternatywnej (np. Weekend w Spestreku, Buran wieje z tamtej strony i Zegarmistrz i łowca motyli). Za najlepsze opowiadanie zbioru uznał Weekend w Spestreku. Skrytykował Farewell Blues jako zbyt tendencyjną krytykę politycznej poprawności.
Także w 2008 r. książkę zrecenzował Adam Florczyk dla portalu Paradoks. Stwierdził, że zbiór jest „doskonały pisarsko”, ale równocześnie, że jest to „zbiór jedynie odgrzewanych tekstów”, bez choć jednego nowego opowiadania. Wiele opowiadań z antologii uznał za „materiał szkoleniowy dla przyszłych autorów” na temat jak „prosto pisać zwięźle, treściwie i zaskakująco zarazem”;