Jose Corazon de Jesus (ur. 22 listopada 1894, zm. 26 maja 1932) – filipiński poeta.
Życiorys Urodził się w manilskiej Santa Cruz. Był dzieckiem Vicenta de Jesus pochodzącego z prowincji Bulacan oraz wywodzącej się z Pampangi Susany Pangilinan. Ukończył Liceo de Manila w 1916. Podjął następnie studia prawnicze, które ukończył w 1920. Nie podjął niemniej pracy w palestrze, ze względu na prężnie się już wówczas rozwijającą karierę literacką. Odbierał także lekcje śpiewu od Enrico Renierego a także podjął studia w zakresie rysunku na University of the Philipines.
Wcześnie włączył się w życie literackie kraju, koncentrując się przy tym na twórczości w ojczystym języku tagalskim. Publikował z reguły używając pseudonimu Huseng Batute. Zadebiutował jako poeta wierszem Pangungulila w 1912. Szybko zdobył ogromną popularność. Wśród jego najbardziej cenionych kompozycji poetyckich wymienia się wiersze takie jak Ang Manok Kong Bulik (1919), Ang Pagbabalik (1924), Ang Pamana (1925), Pag-ibig (1926), Manggagawa (1929) czy Isang Punongkahoy (1932). Pisywał bądź tłumaczył także teksty piosenek. Uznaje się go często za autora słów pieśni patriotycznej Bayan Ko (1928). W istocie przetłumaczył jednak jedynie tę pieśń na język tagalski, z hiszpańskiego oryginału pióra generała i uczestnika rewolucji filipińskiej Jose Alejandrino.