Isidoro Torres (ur. 10 kwietnia 1866, zm. 5 grudnia 1928) – filipiński wojskowy i polityk.

Życiorys Urodził się w Matimbo w Malolos, w prowincji Bulacan. Był synem Florencio Torresa oraz Marii Dayao. Podstawy edukacji odebrał między innymi w Malolos. Kształcił się w manilskim oraz Universidad de Santo Tomas. W 1882 roku był zamieszany w zabójstwo księdza Moisesa Santosa, duchownego znanego z chciwości i nadmiernego materialnego obciążania swoich parafian. Udało mu się uniknąć odpowiedzialności karnej, przede wszystkim dzięki znacznym wpływom i zamożności swojej rodziny. Między 1890 a 1892 rokiem piastował funkcję głowy barangayu. Odpowiadała ona współczesnemu stanowisku kapitana barangayu. Jeszcze jako urzędnik administracji kolonialnej włączył się w działalność antyhiszpańską. Wstąpił do Katipunanu, wraz z kilkoma współpracownikami stał za utworzeniem oddziału tej organizacji narodowowyzwoleńczej w rodzinnej prowincji. Po zdekonspirowaniu przeniósł się do Masukol w Paombongu, przywodząc tam ze sobą około 3000 ludzi gotowych do włączenia się do działań zbrojnych w ramach rewolucji filipińskiej.