Po niemieckiej okupacji ziem polskich za początek wznowienia działalności można uznać ponowne otwarcie świetlicy zakładowej, które nastąpiło 15 listopada 1947 roku w budynku zwanym Nowym Kasynem. Budynek, zwany początkowo kasynem urzędniczym, na początku mieścił gastronomię, wspomagającą funkcjonowanie sąsiednich dwóch hoteli dla kawalerów. Wzniesiono go w latach 1936–1938. Świetlica dysponowała tam ośmioma salami o różnej powierzchni i przeznaczeniu.
W 1956 roku świetlica została nazwana Domem Kultury Zakładów Azotowych im. Feliksa Dzierżyńskiego w Tarnowie. Wraz z rozszerzającą się działalnością pojawiła się potrzeba wzniesienia jeszcze większego budynku, który umożliwiłby organizację różnych wydarzeń. Budowę rozpoczęto w 1956, ale szybko ją przerwano. Prace wznowiono w 1965. W okresie 1956–1991 dyrektorem ZDK był Jerzy Szawica, który współpracował z wicedyrektorem Józefem Seremetem (Po powołaniu w 1991 Mościckiej Fundacji Kultury weszli w skład Rady MFK). Budowa przy skrzyżowaniu ulic Traugutta i Czerwonych Klonów trwała do 2 czerwca 1971 roku, kiedy to przy okazji Dnia Chemika do użytku został oddany modernistyczny budynek. Konstrukcja jest projektem Zbigniewa S. Bielaka, Bogumiła Zaufala, Bronisława Stefanika i Stanisława Karpiela.