Italo Gismondi (ur. 12 sierpnia 1887 w Rzymie, zm. 2 grudnia 1974 tamże) – włoski archeolog i architekt. Znany z Il Plastico, ogromnej makiety urbanistycznej Rzymu, przedstawiającej miasto za czasów Konstantyna Wielkiego.
Życiorys Gismondi rozpoczął pracę w Amministrazione delle Antichità e Belle Arti w 1910 r. Został mianowany dyrektorem wykopalisk w Ostii (Soprintendenza Archaeologica del Lazio–ufficio di Ostia), spędził tam 44 lata, osiągając stanowisko Sopraintendente (naczelnego konserwatora zabytków). Od 1919 do 1938 r. pełnił również analogiczne funkcje w Rzymie (Soprintendenza Archeologica di Roma). Ostia była głównym obszarem zainteresowań Gismondiego, wniósł on fundamentalny wkład w jej badania. Gismondi był szczególnie zainteresowany aspektami architektonicznymi starożytnych budowli.
W latach 1929-1938 uczestniczył w pracach w Cyrenie w Libii, w roku 1929 brał udział w wydobyciu statków-pałaców Kaliguli z dna jeziora Nemi. Od roku 1946 uczestniczył w odsłonięciu greckiego amfiteatru w Syrakuzach na Sycylii. Szczególnie ważnym elementem dorobku Gismondiego jest dokumentacja rysunkowa zabytków, w szczególności najsłynniejszych zabytków Rzymu.