mały|Wyobrażenie Palemona z XVIII wieku Palemon (lit. Palemonas) – legendarny litewski książę, protoplasta rodu Palemonowiczów.
Według legendy miał przybyć na Litwę z Rzymu; początkowo za okres jego przybycia uznawano pierwszy wiek przed naszą erą, zaś późniejsi kronikarze przesuwali czas jego wędrówki aż do X wieku. Do XIX wieku przez większość historyków był uznawany za postać historyczną, od tego czasu jego historyczność jest kwestionowana przez większość ekspertów z tej dziedziny.
Geneza mitu Pierwsze pisemne wzmianki o Palemonie pochodzą z XVI wieku – czasu intensywnej integracji Litwy z Polską, uwieńczonej unią lubelską oraz intensyfikacji na ziemiach polskich wpływów renesansu, nawiązującego do antyku (w tym wzorców rzymskich). Mit palemoński miał pozwolić Litwinom oddzielić się od wpływów polskich i ruskich oraz dać możliwość włączenia ich kultury w krąg cywilizacji zachodniej. Pozwalał na nobilitację litewskiej szlachty oraz obronę interesów Litwy wobec Polski i państwa moskiewskiego.