Pojedynki w XIX w., były zakazane tak normami kościelnymi jak i prawem państwowym. Prawo karne karało już samo wyzwanie na pojedynek. Ustawa Karna Austriacka z 1852 penalizuje pojedynek w poświęconym mu rozdziale XIX (§ 158 Kto kogoś z jakiegokolwiek powodu wyzywa do walki na broń zabójczą i kto na takie wyzwanie do walki staje, popełnia zbrodnię pojedynku). Natomiast Kodeks Karny Niemiecki z 1871 poświęca pojedynkom rozdział XV (§ 201 Wyzwanie na pojedynek bronią zabójczą oraz przyjęcie takiego wyzwania karane będzie osadzeniem w twierdzy do sześciu miesięcy; § 205 Karą za pojedynek będzie osadzenie w twierdzy od trzech miesięcy do lat pięciu). Pojedynki potępiali również papieże (m.in. Aleksander III, Benedykt XIV, Pius IX, Leon XIII w encyklice Pastoralis officii z 1891) oraz sobór trydencki, który osoby poległe w pojedynku uznał za niegodne pogrzebu kościelnego.
Pojedynki w XX wieku Mimo, że w XX wieku pojedynki były zakazane prawem w większości krajów, to nadal się odbywały. Rozstrzyganie sporów za pomocą broni – pistoletów lub szabel – kultywowały głównie elity wojskowe i polityczne.
Słynne pojedynki w Europie w XX wieku: