Genitalia samicy odznaczają się kielichowatą pochwą, bardzo mocno rozdętym przewodem torebki kopulacyjnej oraz dość małym i nieregularnym jej znamieniem.
Gąsienica ma czarną głowę, a resztę ciała szarozieloną z czarnymi, biało obrzeżonymi brodawkami.
Ekologia i występowanie Żerujące gąsienice obserwuje się współcześnie od maja do sierpnia lub początku września i możliwe, że w części zasięgu motyl ten wydaje dwa pokolenia w ciągu roku. Są one monofagicznymi fitofagami biedrzeńców z rodziny selerowatych; wśród ich roślin pokarmowych wymieniane są tylko biedrzeniec mniejszy i biedrzeniec wielki. Wiosną larwy są foliofagiczne i żerują na liściach odziomkowych, oplatając je uprzednio i w ten sposób kryjąc się przed zagrożeniami. Latem żerują wyłącznie na kwiatostanie, oplatając baldach, który z czasem wypełnia się odchodami i często ulega ostatecznie deformacji. Zimujące pokolenie motyli dorosłych obserwuje się od września do kwietnia.
Gatunek palearktyczny, znany z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Słowenii, europejskiej i syberyjskiej części Rosji oraz anatolijskiej części Turcji.
Przypisy
Kategoria:Elachistidae Kategoria:Motyle Azji Kategoria:Motyle Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1839 roku