Na poddaszu umieszczono dwa pokoje mieszkalne, a w suterenie znajdowały się mieszkania służbowe, składy i pomieszczenia gospodarcze. Wnętrze domu urządzone zostało w duchu typowego domu patrycjuszowskiego: w sieni wykonano drewniany strop belkowany, ściany obłożono boazerią, w pokojach zainstalowano kominki, okna zdobiły witraże firmy Hauswalt, a ściany i sufity ozdabiały polichromie firmy Heintze. Tak ozdobione wnętrza uzupełniono elementami „stylu rodzinnego” zaczerpniętymi z wzorcowego domu zaprojektowanego przez Hansa Poelziga w 1904 roku.
Bryła budynku ustawiona na nadziemnej części sutereny pokryta została mansardowymi dachami o różnej wysokości. Elewacja była rozczłonkowana ryzalitami i wykuszami; jeden z nich został podwieszony nad sutereną i zamknięto go trzema daszkami imitującymi kształt dachu mansardowego. Wykusz obłożony został kamieniem i ozdobiony płaskorzeźbami o formach wzorowanych na tych z końca XVIII wieku. Od strony południowo-wschodniej dach zakończony był galerią z werandą umieszczoną w południowym narożu domu i którą osłonięto drewnianymi balustradami. Balustrady i słupy dźwigające dach ozdobione były malarskimi i snycerskimi dekoracjami wzorowanymi na osiemnastowiecznym budownictwie miejskim.