Rodzina benedyktyńska dała Kościołowi około 5 i pół tysiąca świętych i błogosławionych. Z zakonu benedyktyńskiego i pochodnych pochodziło 23 papieży. Zakonnicy żyjący na regule benedyktyńskiej odegrali wpływ na rozwój doktryny kościelnej oraz cywilizacji europejskiej, schrystianizowali ogromną część kontynentu europejskiego. Przyczynili się też do rozwoju Europy w sensie gospodarczym, ucząc ludy, wśród których zakładali swoje klasztory, rolnictwa, leśnictwa i hodowli. Sieć opactw wpłynęła na rozwój w sensie administracyjnym i sądowniczym. Zakonnicy niejako wciągali w obszar oddziaływania kościelnego ogromne obszary kontynentu.
Pierwsi benedyktyni trafili na ziemie polskie już w czasach Bolesława Chrobrego. Męczennicy z Międzyrzecza z 1003 roku byli benedyktynami. Są więc benedyktyni niejako u zarania dziejów chrześcijaństwa w Polsce. W 1075 roku powstało opactwo tynieckie pod Krakowem. Kolejnymi były: Kraków, Łęczyca, Gniezno, Wrocław, Kruszwica i Święty Krzyż. Pierwsze żeńskie domy na ziemiach polskich to: Staniątki, Chełmno i Sandomierz.