Doc Cook, właśc. Charles L. Cooke, ps. „Doc” (ur. 3 września 1891 w Louisville, zm. 25 grudnia 1958 w Wurtsboro) – amerykański muzyk, pionier jazzu, bandlider i aranżer. Uzyskał doktorat w dziedzinie muzyki w The Chicago College of Music.
Życiorys Pochodził z rodziny afroamerykańskiej. Początkowo pracował jako kompozytor i aranżer w Detroit. Ok. 1910 przeniósł się do Chicago. Zasłynął jako dyrygent i dyrektor muzyczny orkiestry występującej w Dreamland Ballroom, sali należącej do biznesmena Paddy’ego Harmona, usytuowanej w dzielnicy Near West Side. Formacją Cook Dreamland Orchestra kierował w latach 1922–1927. Grali w niej czołowi muzycy Chicago: Freddie Keppard, Jimmie Noone, Johnny St. Cyr, Zutty Singleton, Andrew Hilaire i Luis Russell. Orkiestra w różnych liczbowo składach nagrywała wówczas także jako Cookie's Gingersnaps oraz Doc Cook and His 14 Doctors of Syncopation.