Cheilocystydy 40–120 × 15–32 µm, wrzecionowate lub butelkowate, zwykle z wydłużonym do 20 µm szczytem, czasami rozdwojonym. Pleurocystydy o kształcie od maczugowatego do workowatego, rzadkie, 40–90 × 10–18–35 µm. Strzępki w skórce kapelusza z przegroda, zbudowane z zawierających żółty pigment komórek o długości do 200 µm. Gatunki podobne” Morfologicznie podobny jest pochwiak karłowaty (Volvariella pusilla). Pochwiak błękitnawy jest od niego jednak większy, ponadto odróżnia się ściągającym smakiem, zapachem podobnym do bodziszków i szarooliwkowa barwą, a mikroskopowo cheilocystydami, z których wiele ma palczasto rozdwojone wierzchołki. Gatunki te odróżniają się także siedliskiem: P. karłowaty rośnie na ziemi, p. błękitnawy zawsze na drewnie (czasami może to być drewno zagrzebane w ziemi).
Występowanie i siedlisko Występuje głównie Europie, pojedyncze stanowiska podano także w Ameryce Północnej i Australii. W Polsce po raz pierwszy jego stanowiska podał M. Halama w 2009 r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Owocniki pojedynczo lub w grupach na pniakach lub leżących na ziemi kłodach drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Volvariellaceae